We zijn alweer thuis en ondergedompeld in het gewone en regenachtige Hollandse leven. Maar het Andalusië verslag mist nog de staart: 2 dagen Sevilla, een heerlijke (in alle opzichten) stad.
AirBnB met kat en dakterras, bietjes salmorejo bij Arte y Sabor, het Alcázar, porcinicakeje met zacht ei bij Eslava, broodje chorizo en bloedworst en zurige aardappelsalade bij Bodeguita Romero. Dag Spanje tot de volgende keer!
Thursday, September 24, 2015
De laatste dagen: Sevilla
Thursday, September 17, 2015
Wednesday, September 16, 2015
Córdoba, hapjes en drankjes
2x dikke koude soep: salmorejo en de pre-tomaat versie met amandelen en brood.
Spaanse IPA bij cerverzeria Califa. Leuke mannen met baarden tappen hun craft beer wat je opdrinkt in een walm van gistende hop.
Wijn (3 Pies - niet drie taartjes, maar drie voeten) en hapjes bij bar El Barón: ensaladilla, onwaarschijnlijk lekkere aardappelsalade, bovengenoemde amandelsoep, toast met gerookte sardien, kabeljauw empanada.
Tuesday, September 15, 2015
San Francisco
Ik ben niet meer zo'n obsessieve restaurant researcher als voorheen. Als ik op reis ga doe ik wat voorwerk en maak een plan - maar vind het niet erg om daar van af te wijken. De tijden dat hele reisschema's bedacht werden om van het beste taartje naar de beste pizza naar de bijzonderste bierbrouwerij te rijden, zijn voorbij.
Maar als iemand wiens smaak en culinaire oordeel ik 100% vertrouw zegt dat hij ergens z'n lekkerste maal van een Spanje vakantie heeft gegeten - dan wil ik daar heen.
Bodega de San Francisco in Ronda. Broodjes gebakken chorizo en varkensvlees met paprikasaus. Champignonkroketjes, gefrituurde Padrón pepers, gerookte kabeljauw, kabeljauw tortilla, gazpacho. Een fles heerlijke Ribera. 26,-, twee hele gelukkige mensen.
Monday, September 14, 2015
Hola, Ronda
Na 5 dagen spaans dorpsleven is het tijd voor een nieuwe bestemming. 08:15 op het busstation om de enige bus van de dag naar het zuiden te halen: Ronda here we come.
Welkomsthapje: koekjes van Casa de Dulce. Opeten op een bankje op Plaza de Espana (Hemingway was here)
Friday, September 11, 2015
Ansichten uit Olvera
Er is hier niet veel te beleven (Tripadvisor heeft een lijstje met '8 things to do in Olvera', maar 3 van die 8 zijn tapasbars).
Wel is er één topattractie: een middeleeuws kasteel bovenop een berg. We waren de enige bezoekers.
Wednesday, September 9, 2015
Jam
Van Cádiz naar Olvera gaat maar 1 bus per dag, en daarmee wordt het halen van die bus zo ongeveer net zo belangrijk als het halen van een vliegtuig.
Maar dat lukte, en 3,5 uur later zijn we er, in een huis van drie verdiepingen en een dakterras.
Tapas en drankjes bij La Noria. Bevolkt door Britse expats, maar met een Spaanse kok die tussen het bereiden van heerlijke hapjes (patatas bravas, spinazie kroketjes, roerei met ham en asperges) door de mondharmonica ter hand nam om de Britten te begeleiden bij hun blues jamsessie. We dronken 7 drankjes en aten 4 bordjes en rekenden 16 euro af.
Morgen ga ik koken! Lukt vast niet voor die prijs.
Tuesday, September 8, 2015
Cádiz, vis en vlees
Je gaat hier niet 'uit eten'. Je gaat naar een bar en bestelt een hapje en een drankje en dan ga je naar een andere bar en doet hetzelfde. Glas wijn kost 2 euro, een hapje heerlijke vis of geweldige worst ook zoiets. Aan het eind van de avond rol je tevreden en boordevol dierlijke vetten je bed in.
Vis bij Cerveceria El Puerto in Puerto de Santa Maria en bij El Faro in Cádiz.
Vlees bij Casa Manteca in Cádiz.
Monday, September 7, 2015
Een dagje sherry
Met de catamaran van Cádiz naar Puerto de Santa Maria. Bezoekje aan sherry bodega Gutierrez Colosia: we waren de enige 2 toeristen voor de Engelstalige tour en kregen een persoonlijke rondleiding van ruim een uur, die eindigde met sherry proeven en een gesprek over sherry, smaak, jenever, islam en Aboutaleb.
Ik wist niks van sherry behalve dat ik het lekker vind. Nu weet ik wat meer, maar ik was vooral onder de indruk van de toewijding en liefde voor het ambacht in dat kleine familiebedrijf.
'Savonds gingen we naar Taberna Manzanilla in Cádiz, een piepklein barretje waar ze niks anders serveren dan hun eigen sherry (met een stukje kaas en een paar olijven). Alweer: familiebedrijf, totale toewijding. De barman/eigenaar (vierde generatie) liet een foto zien van z'n driejarige zoon die speelt tussen de sherryvaten: hopelijk heeft hij die liefde voor dit bijzondere product straks ook.
'Hoe zeg je eigenlijk proost in het Spaans', vroeg ik. Hij schreef het met krijt op de bar, net als onze rekening - 8,50 voor 4 drankjes en een stuk kaas.
Ik word best blij van Spanje.