Monday, September 22, 2014

Dat was het dan

Vandaag terug naar Edinburgh, daar vanavond nog proberen iets lekkers te eten (culinair gezien was deze reis van nogal wisselende kwaliteit) en morgen weer naar huis. Ik mis mijn eigen bed, en groente, en DZ natuurlijk. Maar zoals altijd ben ik ook een beetje verdrietig dat de vakantie, die ruim twee weken geleden nog leek te bestaan uit een onafzienbare rij dagen vol nieuwe belevenissen en ervaringen, voorbij is.

IMG_5474

Er wachten mensen, en werk. Uit mijn keukenraam zie ik meeuwen en eenden in plaats van schapen. Maar ook in mijn gewone leven weet ik niet altijd precies waar ik de volgende dag wakker zal worden, zijn er verrassingen, en nieuwe ervaringen. Het gewone leven zien als een vakantieavontuur? Kan dat?

Sunday, September 21, 2014

Van het gebaande pad

IMG_5588

Onderweg van Oban naar de volgende pleisterplaats, Killin (klemtoon op de laatste lettergreep, je spreekt hier alles anders uit dan je denkt) bezochten we Kilchurn Castle, een schitterende ruine. Er staat geen bordje langs de weg en de Lonely Planet noemt het niet. Maar dankzij deze geweldige website (die zelfs aan schijnbaar onbeduidende Schotse steenhopen een hele pagina wijdt met foto's en informatie en praktische info) wisten we dat het bestond.

IMG_1786

'Dat hadden we niet willen missen,' zeiden we tegen elkaar toen we weer naar de auto liepen. Wat raar is om te zeggen natuurlijk, want als we niet geweest waren, hadden we geen besef van de schoonheid gehad, en ook niet geweten, wat we waren misgelopen.

IMG_5589



Saturday, September 20, 2014

Vis in Oban: Haddock en co

In Oban eet je vis. Haddock, (schelvis) vooral.

IMG_5548

Bij de Waterfront Fishhouse was de haddock gebakken, gedrapeerd over een bergje zachte aardappelpuree, en bedekt met een romige chedaarsaus. Het soort eten waarbij je na elke hap een kleine zucht van genot slaakt, en als je je bord helemaal leeg hebt geschraapt, en je echt geen honger meer hebt na al die aardappels en room en kaas, ben je toch verdrietig dat het op is.

IMG_5575

De volgende dag: Fishplatter for 2 (en oesters) bij de Oban Seafood Hut, een klein schuurtje aan de haven waar je staand eet of op een houten bankje onder de blote hemel, met uitzicht op de vissersboten. Plastic bestek, je wast na afloop je handen onder de kraan die buiten hangt. Maar dan heb je je wel gelukkig gegeten aan whelks, krab, gerookte zalm, verschillende soorten garnalen, octopus,en heel veel mosselen.

Na een paar uur de tweede gang: Fish & Chips, afgehaald en opgegeten aan de baai. Gefrituurde schelvis, een viskoekje van gerookte schelvis, patat (met zout en azijn). En mushy peas.

IMG_1770

Friday, September 19, 2014

A boggy walk

Nieuw woord geleerd vandaag: boggy. 'Ground that is soft and wet', zegt de Cambridge Dictionary. En als je aan het wandelen bent betekent dat dat soms hele stukken van het pad een soort onbegaanbaar drijfzand zijn waar je wandelschoenen met een onheilspellend zuigend geluid in weg zakken. Ommetjes maken, springen en natte voeten dan maar.

Dit was de laatste wandeling bij Kingussie:
IMG_5526

Prachtig, maar daarna was het toch tijd om naar de kust te gaan.

IMG_5542

We zijn nu in Oban, een klein vissersplaatsje aan de westkust. Ze maken er bier en whisky, en ze vangen er vis. De meeste toeristen komen naar Oban om van daar de ferry naar het eiland Mull te nemen. Wij namen de piepkleine ferry naar het piepkleine eilandje Kerrara en maakten daar een bijzonder mooie en bijzonder 'boggy' wandeling.

IMG_5564

IMG_5568

IMG_5550

Tuesday, September 16, 2014

Follow the Wild Cat

IMG_5518

We wandelden de Wildcat trail

IMG_5519

En dronken Wildcat bier van de lokale brouwerij. Geen wildcat gezien natuurlijk. Wel weer heel veel schapen. En paddestoelen!

IMG_5508

IMG_5504

Monday, September 15, 2014

Routine

IMG_5470

Wakker worden, cornflakes, koffie.
Kijken hoe de Barracks er bij staan.

IMG_5488

IMG_5491

Een paar uur wandelen, met lunchpakket. Uitrusten op een rotsblok, Tom Jones lezen (D) en naar de bomen staren (K).
Naar huis, inktzwarte thee zetten, met de schapen praten, eten koken, wijn drinken.

Tom Jones lezen (D), langs Britse tv programma's zappen waar mensen iets koken, bakken of verbouwen (K).

Slapen.
Herhaal.

Morgen gaan we naar de wasserette! Dat zal een avontuur worden.

Sunday, September 14, 2014

Tart de wandelwetten

Klary's wandelwetten:

Als je geen hardcore backpacker bent, zijn goedkope hemasokken net zo goed als peperdure wandelsokken met rare Scandinavische namen.

Als je je regenjas meeneemt gaat het niet regenen. Behalve als je je regenjas meeneemt om ervoor te zorgen dat het niet gaat regenen. Dan gaat het regenen.

Je hebt altijd meer water nodig.

Afdalen is zwaarder dan stijgen. Stijgen is uitputtend, maar je krijgt er iets voor terug als je hijgend op de bergtop staat - het 'hoera ik heb het gehaald!' gevoel. Dalen geeft je alleen maar trillende knieƫn en spierpijn in je kuiten, en je bereikt er niks anders mee dan het eind van een mooie wandeling.

Als je moet plassen, kan je nog best heel lang doorwandelen zonder te plassen.

IMG_5481

De grootste fout die je kunt maken bij het kaartlezen: denken dat je ergens al bent. En dan dus rechtsaf slaan op een punt waar je nog gewoon rechtdoor moet lopen. Lopen gaat langzamer dan je denkt.

Een uur of anderhalf voor het qua planning opportuun is om je lunchpakket aan te breken, kom je de Perfecte Lunchplek tegen. Dan moet je beslissen: eet je je boterhammen op, met het risico dat je over 2 uur weer honger hebt (en niks meer te eten)? Of loop je door en vertrouw je erop dat je straks weer zo'n perfecte plek vindt (met mooi uitzicht, zon en schaduw, een gladde boomstronk of goed gewelfde mosvrije rots om op te zitten)?

IMG_5482

Eten met uitzicht op grazende hertjes (zo dichtbij dat we ze het gras hoorden afscheuren) was leuk geweest. Maar we liepen door, en daar was deze rotsige rivierbedding om onze oatcakes, cheddar en hardgekookte eieren op te eten. Geen hertjes, wel het heerlijke geluid van stromend water. Jammer dat je daar zo van moet plassen.