Friday, August 24, 2012

The Country Mile



country mile:
n. Informal
A very great distance.

as the crow flies:

in a straight line. Generally used when discussing distances. Any distance "as the crow flies" neglects barriers (man-made or natural, such as traffic, mountains, waterways, etc.) that might hinder one's travel.


(...)
They say that it's never too late
but we don't we don't get any younger
well I'd better learn how to starve this emptiness
and feed my hunger

Up on the watershed, standing at the fork in the road
you can stand there and agonize
till your agony is your heaviest load
You'll never fly as the crow flies
get used to the country mile
when you're learning to face
the path at your pace
every choice is worth your while

Indigo Girls
Watershed

Wednesday, August 22, 2012

Waarom?

groene thee-tap in Japan

Krijg je te weinig commentaar op je FaceBook status? tip: vertel de wereld dat je van plan bent 5 dagen lang geen koffie en alcohol te drinken en gezond te eten, en je krijgt (zowel digitaal als in de echte wereld) een hoop reacties. Varierend van steunbetuigingen tot opmerkingen over vetrolletjes en tips hoe de koffie-ontwenningshoofdpijn te bestrijden. Ergens tussen de opmerkingen zat ook een goeie vraag:

waarom?

Ik zou een mooi verhaal kunnen houden over ontgiften, zuivering, het begin van een nieuwe fase. Ofzo. Maar het is eigenlijk heel simpel. Soms realiseer je je ineens dat je dingen doet, niet omdat je ze nou zo graag wil, of omdat je ze zo leuk of lekker vindt, maar omdat je er aan gewend bent geraakt. Zoals drie grote koppen koffie per dag, tussen 9 en 11, of het glas wijn om 18:00, waarmee de overgang van werkdag naar ontspannen avond wordt ingeleid.

Ik wilde wel weer eens uitproberen hoe het voelt om die doodgewone dingen niet te doen. En dat ik daarmee de komende 5 dagen wat minder calorieen en geen caffeine binnen krijg, is een leuke gezonde bijkomstigheid.

Intussen heb ik in het experiment al een klein beetje gefaald, omdat ik gisteren - op dag 2 - met zo'n knallende hoofdpijn en zo'n afgrijselijk humeur achter de laptop zat, dat het vooral in het belang van de vrienden met wie ik de avond zou doorbrengen, noodzakelijk was een dosis caffeine naar binnen te krijgen. Bij wijze van medicijn, eigenlijk. Maar vandaag zit ik weer aan de thee, en vanavond drink ik een glaasje zwarte bessensap met ijs en limioensap, en daarmee kun je ook best vieren dat de werkdag voorbij is, en aanstaande zaterdag rond borreltijd zal ik met een zucht van genot een grote slok wijn nemen.

Daarom, dus.